Saray Mahallesi'ni Ayağa Kaldırmak (2008)

Ordu’nun şanssız semtlerinden biri de Saray Mahallesidir. Zaferimilli, Taşbaşı sahilden göründükleri için, tarihsel yapıları beton yığınlarının arasından da olsa güzelliklerini gözler önüne serdiği için, eski Ordu denince gözümüzün önünde hep buralar canlanır. Oysa bunlar kadar eski, bunlar kadar tarihsel değeri olan bir başka semt, Saray Mahallesidir. Bu semtin adı, vilayetin orada olmasından gelir. Osmanlıda vilayet binası küçük bile olsa hep “saray” olarak  adlandırılmıştır. Bunda belki, valilerin padişahların temsilcisi olması da etkendir; Osmanlı, valilerini bile “saray”a yakıştırmış. Hoş, o saraylarda bazen bir koltuk bile  bulunamamıştır ama; konumuz bu değil.

Ordu’nun Saray  Mahallesi, bugünkü vilayet binasının gölgesinde kalmış olsa da bir arka sokağa geçtiğinizde eski Ordu evlerinin hâlâ ayakta olduğunu görebilirsiniz. Onların resmi bina statüsünde olanları ise şimdi resmi daireler olarak kullanılıyor. 19. yüzyıldan ve 20. yüzyılın hemen başından bugüne miras kalan bu binalara yeniden yaşarlılık kazandırmak için Ordu Olay’ın açtığı kampanya dilerim sonuç verir.

Atatürk’ün de ziyaret ettiği bina, “Kurtuluş Savaşı ve Cumhuriyet Müzesi” olarak düzenlenirse, hem yapı yeniden kazandırılmış olur hem şehir yeni bir müze kazanır.

Bu müze için, kuruluşunda benim de katkımın bulunduğu “Eğitim Tarihi Müzesi”nin gereçlerinin kullanılabileceği  görüşü de ortaya atıldı. Bu mutlaka gerçekleştirilmeli. Çünkü, Kız Meslek Lisesinin hemen yanı başına kondurulan  prefabrik yapı içinde açılan müze, ne yazık ki  işlerlik  kazanamadı. O müzenin kuruluşunda, dönemin milli eğitim müdür yardımcısı Halit  Çeküç başkanlığında bir kurulun çok emeği vardır. Birkaç kişiden oluşan bu kurulda görev yaptığım için biliyorum; ilçelere, kasabalara, köylere gittik; malzemeleri tek tek topladık, temizledik, ayırdık. Sonra müze açıldı. Açıldı da ne oldu? Kısa süre sonra kapısına kilit vuruldu. Cumhuriyet ruhunu taşımayan yöneticiler belki de, bu da nereden çıktı, diyerek işlevsizleştirdiler orayı.

Şimdi kurtarılabilir. Çünkü oradaki eğitim gereçleri, cumhuriyetin  çağdaşlığa  doğru atılan büyük atılımın kanıtıdır. Orada çürümeye terk edilen malzemeler, nereden nereye geldiğimizin belgesidir.

Bugün o ruha gereksinmemiz var. Kentin sivil toplum örgütlerinin, bu müzeyi kurtarıp Cumhuriyet  Müzesi’ni kurma yolunda önemli bir görev üstlenebileceğine inanıyorum.

Yorum Yaz
Arkadaşların Burada !
Arkadaşların Burada !